Üzüm asması, Vitaceae familyasında, Vitis cinsinde sınıflandırılan bir bitki türüdür. Ilıman iklime uygun bir cinstir ve doğal olarak sadece kuzey yarımkürede bulunur. Odunsu bir bitki türüdür. Toprak altında kalan kısmı ile toprak üzerinde kalan kısmı farklıdır. Bu ailenin türleri genellikle tırmanma eğilimindedir. Toprak üstünde kalan kısmı diğer bitkilere, ağaçlara ya da cisimlere sarılarak yukarı doğru büyüme eğilimi gösterirken, kök yani toprak altı ise aşağıya doğru ya da yatay olarak genişler.
Üzüm asmasının yıllık döngüsü şu şekilde ilerler: tomurcuk kırılması, çiçek salkımının oluşumu, çiçeklenme, meyve tutumu, meyve gelişimi, hasat ve uyku durumuna geçme. Bölümleri ise kök, gövde, tomurcuk, sürgün, tendril, yapraklar ve çiçekler olmak üzere 7 ana kategori altında toplanabilir.
Kökler
Kökler, toprak altında birçok kola ayrılarak toprağa tutunurlar ve toprak altında su ve gerekli besinleri alır, karbonhidrat depolar ve üzüm asmasının büyümesi için gerekli hormonları üretirler. Asma türlerine göre toprak altında büyüme farklılık gösterebilir; genel olarak kökler 1 metreye kadar toprağın altına inebilir. Bazı türlerin kökleri yatay olarak büyürken bazıları dikey olarak derine inerler.
Gövde
Gövde, üzüm asmasının toprak üstü bölümünü yani yaprakları, çiçekleri ve üzümleri destekler. Gövdenin yüksekliği, asma henüz genç iken budama sırasında belirlenir. Bu da uygulanacak terbiye sistemlerine göre değişiklik gösterir. Kordonlar ya da gövdenin kalıcı kolları, yatay olacak şekilde bir tel yardımıyla terbiye edilir. Bu kalıcı kollar terbiye yöntemine bağlı olarak tek taraflı ya da iki taraflı olabilir.
Tomurcuk
Gövde bölgesinde yaprakların çıktığı yerlere “nod” ismi verilir ve bu bölgeler belirgin bir şekilde şişkindir. Bu bölgelerden sürgünler, yapraklar ve tomurcuklar çıkar. İlk oluşan tomurcuğa “yan tomurcuk” adı verilir; diğerine ise “durgun tomurcuk” denir. Yan tomurcuk, ana yaprağın koltuk kısmında (yani yaprağın gövdeyle birleştiği yerde), durgun tomurcuk ise genellikle yan tomurcuğun hemen yanında bulunur. Yan tomurcuklar, günlük sıcaklık 10 dereceye ulaştığında filizlenmeye başlarlar.
Dormant (Uyku Halindeki) tomurcuklar, bir sonraki sezonun salkımlarının temelini oluşturur. İçinde birincil, ikincil ve üçüncül tomurcukları barındıran önemli bir tomurcuktur. Eğer birincil tomurcuklar don ya da başka bir nedenle ölürse, o zaman ikincil ve üçüncül tomurcuklar meyve vermek için harekete geçerler. Yine de ikincil ve üçüncül tomurcuklar birincil tomurcuklar kadar fazla meyve vermezler. Eğer kötü hava şartlarından dolayı birincil, ikincil ve üçüncül tomurcuklar ölürse, o sezon üzüm asması meyve veremez. Bu yüzden mevcut sezonda, bir sonraki sezonu düşünmek ve uyku halindeki tomurcukları dikkatle incelemek gerekir. Besin ve ışık yeterli olmadığı ya da gereğinden fazla olduğu zaman, bir sonraki sezondan daha az verim alınacaktır.
Fazla tomurcuk, yüksek verim elde edilmesine rağmen düşük şeker, düşük aroma ve düşük asiditeye sahip üzümlerin yetişmesine yol açar. Su oranı fazla, tatsız ve düşük konsantrasyonlu şarapların oluşmasının ana nedeni budur. Bununla beraber coşkun tür asmalarda büyüyen sürgünler, aşırı gölge yaratıp çok sık bir kanopi oluşturabilir. Bu da üzüm asmasını hastalıklara açık hale getirir.
Sürgün
Tomurcuklardan büyüyen asmanın uzamasındaki en önemli bölüm olan yeşil saplardır. Büyüme, ilk meyveler oluşana kadar devam eder ve durur; sonrasında “veraison” denilen meyvenin olgunlaşma dönemi başlar. Eğer sürgünler meyve oluşumuna rağmen büyümeye devam ediyorsa, bu fazla besin ya da su verildiğini gösterir; ya da budama az yapılmıştır. Sürgünler üzerinde yeniden tomurcuklar, yapraklar ve çiçek salkımları oluşur. Bunların bir seneye ulaşmış olanlarına “kamış” adı verilir. Kamışlar, tüm yapraklarını döktükten sonra yeşil renklerini kahverengiye çevirir. Eğer asmanın etrafında rekabet edecek başka bitkiler yoksa veya besin yeterince fazlaysa, sürgünler oldukça coşkulu bir şekilde büyüyebilir. Pinot Noir gibi asmalarada olduğu gibi, bu durum üzüm vermeyen sürgünlerin oluşmasına neden olabilirler. Asma terbiye yöntemleri, genellikle bu tip coşkulu büyümeyi dengelemek için geliştirilmiştir.
Son olarak, dip sürgünleri ve su sürgünleri adı verilen, asmanın köklerinden ve gövdelerinden çıkan sürgünler bulunur. Dip sürgünleri genellikle sezon başında temizlenir; su sürgünleri ise genellikle uykuda bekleyen tomurcuklardan çıkar ve bu durum, genellikle asma büyük bir zarar gördüğünde ya da fazla budama işlemi yapıldığında oluşur.
Tendril
Asmanın ulaşabildiği her şeye tutunan ve sarılan, uzun kıvrımlı sarmaşık benzeri bölümdür. Bunlar, asmanın üst ve yan kısımlarında yer alır ve bitki hasat zamanına kadar büyümeye devam eder. Hasattan sonra odunsulaşır.
Yapraklar
Asmaya besin ve hava sağlayan bölümdür. Asmadan yanlara doğru büyür ve güneşi besine dönüştüren en önemli organdır.
Çiçek
Her sürgünden genellikle bir ila üç arasında çiçek salkımı oluşur; ancak bu durum, üzüm asmasının tipine ve büyüme şartlarına göre değişiklik gösterir. Döllenme gerçekleşince bu çiçek salkımları üzüm salkımlarına dönüşürler.