Aglianico üzümünün anavatanı İtalya’nın Kampaniya bölgesidir. Üzümlerinin Yunanlar tarafından bu bölgeye getirildiği üzerine tartışmalar vardır. Hatta etimolojik olarak “ellenico ya da hellanico” (yani Hellenic: Helenlere ait) isminden geldiği düşünülmektedir. Yine de buna karşı tezler de geliştirilmiştir. Örneğin, antik eserlerde Yunanları temsil etmek için genellikle “Hellen” yerine “Graecia” isimi kullanılmaktadır. Bu yüzden ellnico isminin bu üzümün kökeni olmadığı öne sürülür. Daha da ötesi Aglianico isminin İspanyolca’daki “llano“, “düz” anlamına gelen “düz bölgenin üzümü” olarak ortaya çıktığı belirtilmektedir.
Aglianico, erken çiçeklenen ancak geç olgunlaşan bir üzüm çeşididir. Coşkun bir çeşittir ve bu yüzden asmaların besinleri kontrol edilmelidir, belki de verimsiz topraklar bu üzüm çeşidini yetiştirmek için daha uygundur.
Aglianico şaraplarının en ünlüsü Kampaniya’nın da en iyi şarap bölgesi olarak kabul edilen Taurasi’dir. Avellino’nun kuzeydoğusunda yer alır. Yüksek asitli ve yüksek tanen karakterleri taşıyan bu üzümlerin şarapları uzun süre yıllandırma özelliği taşır. Genç Aglianico şarapları yüksek tanenlidir; içilebilir hale gelmeden önce olgunlaşmaya bırakılmalıdır. İyi yapılmış Aglianico örnekleri en azından 10 yıl veya daha fazla bir süre yıllandırılmalıdır. Yaşlandıkça meyve aromaları daha belirgin hale gelir ve tanen seviyeleri yumuşar.
Kampaniya aynı zamanda “Lacryma Christi” yani “İsa’nın gözyaşları” şaraplarıyla bilinen ünlü bölgedir. Bir efsaneye göre şeytan, utancı içerisinde cennetten kovulduğunda, İsa buna üzülür ve göz yaşları Kampaniya bölgesinde bulunan Vezüv Yanardağı‘na düşer. Şarapların da ismi buradan gelir.